uwiecznić się


uwiecznić się
Uwiecznić się złotymi głoskami, zgłoskami zob. złoty 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • uwieczniać się – uwiecznić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pozostawać w pamięci innych; upamiętnić się, unieśmiertelnić się, stać się wiekopomnym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uwieczniać się na kartach własnych książek. Uwiecznić się w dziejach… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uwiecznić — dk VIa, uwiecznićnię, uwiecznićnisz, uwiecznićnij, uwiecznićnił, uwiecznićniony uwieczniać ndk I, uwiecznićam, uwiecznićasz, uwiecznićają, uwiecznićaj, uwiecznićał, uwiecznićany 1. «uczynić trwałym, nieprzemijającym, wiekopomnym; utrwalić,… …   Słownik języka polskiego

  • uwieczniać się — Uwiecznić się złotymi głoskami, zgłoskami zob. złoty 2 …   Słownik frazeologiczny

  • złoty — 1. Mieć złote ręce «umieć coś świetnie zrobić, radzić sobie doskonale z każdą pracą»: Miał złote ręce. Pracował (...) składnie i szybko, a robota, którą wykonywał, miała zawsze „sznyt” – nie była wymęczona, zapaćkana klejem i zabrudzona palcami.… …   Słownik frazeologiczny

  • głoska — Zapisać się, uwiecznić się, wyryć się złotymi głoskami zob. złoty 2. Zapisać, uwiecznić, wyryć coś złotymi głoskami zob. złoty 3 …   Słownik frazeologiczny

  • zgłoska — Zapisać się, uwiecznić się, wyryć się złotymi zgłoskami zob. złoty 2. Zapisać, uwiecznić, wyryć coś złotymi zgłoskami zob. złoty 3 …   Słownik frazeologiczny

  • przejść do historii [potomności] — {{/stl 13}}{{stl 7}} zostać zapamiętanym powszechnie, zapewnić sobie miejsce w historii, uwiecznić się, upamiętnić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przeszedł do historii dzięki swym bohaterskim czynom. Do historii przeszedł głośny skandal. Ten fakt… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • unieśmiertelnić — dk VIa, unieśmiertelnićnię, unieśmiertelnićnisz, unieśmiertelnićnij, unieśmiertelnićnił, unieśmiertelnićniony rzad. unieśmiertelniać ndk I, unieśmiertelnićam, unieśmiertelnićasz, unieśmiertelnićają, unieśmiertelnićaj, unieśmiertelnićał,… …   Słownik języka polskiego

  • zgłoska — ż III, CMs. zgłoskasce; lm D. zgłoskasek 1. jęz. «rytmiczny odcinek mowy, którego ośrodkiem jest samogłoska, mogący stanowić wyraz lub część wyrazu; sylaba» Zgłoska akcentowana, nieakcentowana. Podzielić wyraz na zgłoski. ∆ Zgłoska otwarta… …   Słownik języka polskiego

  • głoska — ż III, CMs. głoskasce; lm D. głoskasek 1. jęz. «najmniejsza jednostka fonetyczna języka wymawiana przy określonym stałym układzie narządów mowy; dźwięk mowy» Głoska dźwięczna, bezdźwięczna. Głoska nosowa, ustna. Głoski miękkie, twarde. Wymawiać… …   Słownik języka polskiego